Το χωρίο «ΜΟΤΙΔΕΣ»

Το χωριό «Μότιδες» ήταν το πιο μικρό χωριό και το πιο κοντινό προς την κωμόπολη Καραβά.

Η προέλευση της ονομασίας του χωριού Μότιδες δεν είναι επακριβώς γνωστή.Υπάρχουν μερικές εκδοχές και ίσως οι πιο πιθανές είναι οι εξής:Επειδή το χωριό είναι κτισμένο μεταξύ δύο λόφων, υπάρχει η άποψη ότι το χωριό μπορεί να πείρε το όνομα του από την ιταλική λέξη «Μόντε» που σημαίνει βουνό.Άλλη εκδοχή είναι ότι στα δυτικά του χωριού υπήρχε κάποιο μικρό εργαστήρι που έφτιαχναν πήλινα αγγεία, τους γνωστούς «Μπότιδες».Το χώμα στην περιοχή ήταν πολύ αργιλώδες και δεν χρειαζόταν μεγάλη επεξεργασία για τα πήλινα αυτά αγγεία που τα χρησιμοποιούσαν για το πόσιμο νερό.

Μια Τρίτη εκδοχή αναφέρει ο Νέαρχος Κληρίδης στο βιβλίο του «Χωριά και Πολιτείες της Κύπρου».Ο μικρός αυτός οικισμός κοντά στην κωμόπολη Καραβά χρωστά το όνομα του στους πρώτους οικιστές του που είχαν το όνομα «Μότιδες» (ξενική ονομασία).Η ονομασία αυτή είχε σχέση με το επάγγελμα τους που ήταν να επισκέπτονται τα κτήματα των γεωργών και να εκτιμούν το ποσό των προϊόντων που θα έπαιρναν για σκοπούς φορολογίας.Είναι γνωστό πως τα χρόνια της Τουρκοκρατίας οι γεωργοί πλήρωναν για κάθε προϊόν 1/10 της σοδειάς τους σαν φόρο στην κυβέρνηση.Αυτό ήταν υποχρεωτικό για όλα τα κύρια προϊόντα των κατοίκων.Στο χωριό Μότιδες έμεναν λοιπόν αυτοί οι ειδικοί εκτιμητές που τους ονόμαζαν «Καστελλάνους» ή «Τατσιάρηδες» που μαζί με τον προεστό του χωριού έπρεπενα εκτιμήσουν την ποσότητα των προϊόντων και να επιβάλουν τη φορολογία στον κάθε γεωργό.Από το όνομα αυτών λοιπόν των ανθρώπων πήρε και το χωριό το όνομα Μότιδες.

Το χωριό ίσως κάποτε να ήταν «τσιφλίκι» και να είχε το αρχοντικό του κάποιος πλούσιος.Η εκδοχή αυτή πηγάζει από το γεγονός ύπαρξης ενός μισογκρεμισμένου μεγάλου σπιτιού στο οποίο ξεχώριζαν μεγάλα δωμάτια με καμάρες.Σε μερικά από τα δωμάτια υπήρχαν μεγάλα πιθάρια στα οποία αποθηκεύετο το ελαιόλαδο.

Στο χωριό τα πολύ παλιά χρόνια λειτουργούσε ελαιόμυλος, ο οποίοςσταμάτησε τη λειτουργία του γύρω στα τέλη του 19^ου αιώνα περίπου.

Βασικά προϊόντα του χωριού ήταν οι ελιές, τα λεμόνια και τα αμύγδαλα.Τα τελευταία χρόνια πριν την εισβολή η λεμονοκαλλιέργεια επεκτάθηκε με γοργό ρυθμό σε πολλές περιοχές του χωριού.

Το χωριό εκκλησιαστικά υπαγόταν στην ενορία του Αγίου Γεωργίου Καραβά.Τα παιδιά φοιτούσαν συνήθως στο Δημοτικό σχολείο Παλαιοσόφου ή στα Δημοτικά σχολεία Καραβά.

Την περίοδο πριν την εισβολή το χωριό πήρε μια ξεχωριστή ανάπτυξη, αφού σιγά – σιγά ξεκίνησαν να κτίζονται καινούρια σπίτια.Πολλοί ξένοι που αγάπησαν την ομορφιά του τοπίου αγόρασαν περιουσίες στο χωριό και έκτισαν εξοχικά σπίτια.

Στο χωριό πριν την εισβολή κατοικούσαν γύρω στα 50 άτομα που απολάμβαναν το ήσυχο μαγευτικό περιβάλλον κοντά στην ομορφιά της φύσης.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι στο χωριό Μότιδες βρισκόταν το αρχηγείο της ομάδας που είχε τομές ευθύνης τη διαφύλαξη του Καραβά κατά την περίοδο της εισβολής από τις 20 Ιουλίουμέχρι τις 6 Αυγούστου που καταλήφθηκε το χωριό.Η ομάδα αυτή κάτω από τις οδηγίες του Γιάννη Κίτσιου, κάτοικου του χωριού, παρέμεινε την περίοδο αυτή στον Καραβά όπου αντιστάθηκε στην προσέλευση του Τούρκου εισβολέα.

Μόνη μας σκέψη και επιθυμία είναι να αγωνιστούμε με όλα τα μέσα που διαθέτουμε για να επιστρέψουμε στο αγαπημένο μας χωριό και να ξαναζωντανέψουμε αυτόν τον όμορφο παράδεισο που μας περιμένει...

Κυριάκος Γιανακού. 



<< back